Omyłka a urojenie

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Podczas gdy omyłkę można bardzo łatwo sprostować i ten, kto się omylił, poprawi swój sąd, gdy się mu dostarczy dowodów pomyłki, to urojenia są oporne na wszelką perswazję, towarzyszy im bowiem ogromna siła przekonania. w urojeniu chory wierzy w prawdziwość. nieprawdziwego sądu, chociaż kłóci się on wyraźnie z doświadczeniami życiowymi jego samego i jego otoczenia. Urojenie nie tylko nie daje się skorygować pod wpływem najusilniejszego przekonywania i przedkładania oczywistych i naocznych przeciwdowodów, ale co gorsza, pod wpływem zbyt energicznych perswazji chory przeważnie rozdrażnia się, a nawet jeszcze bardziej zacina się w swoim błędnym przekonaniu albo wytwarza coraz to nowe urojenia. Niektórzy próbują tłumaczyć treść urojeń treścią omamów, jeżeli chory słyszy głosy odgrażające mu się, to powstają w nim urojenia prześladowcze. Tłumaczenie takie jest mało wnikliwe. W przytoczonym przykładzie i treść omamów i treść urojeń pochodzą z jednego   i tego samego źródła, mianowicie z choroby. Słyszany głos jest bowiem własną myślą chorego, tą samą myślą, która przejawia się w treści urojenia. Urojenia pojawiają się w umyśle chorego albo nagle, jako sądy gotowe, albo też tworzą się stopniowo w ciągu dłuższego nawet czasu wylęgania. Chory czyni np. w ciągu dłuższego czasu pewne spostrzeżenia, zdaje mu się, że go śledzą, że mu się na ulicy przypatrują. Po dłuższym dopiero okresie czasu, przeważnie nagle, przychodzi nań jakby olśnienie: wszystkie te spostrzeżenia wiążą się w jego umyśle w jeden wniosek, mianowicie w urojenie, że jest przedmiotem prześladowań. [patrz też:  wkładki sfp, Prywatne przedszkole Kraków, deratyzacja warszawa ]

Comments are closed.