Posts Tagged ‘artykuły fryzjerskie’

Urojenia poniżenia, pomniejszenia, upośledzenia, zubożenia,

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Urojenia poniżenia, pomniejszenia, upośledzenia, zubożenia, nicości stanowią grupę stojącą bardzo blisko powyżej scharakteryzowanych urojeń grzeszności i winy, także hipochondrycznych. Chorzy uważają się za słabych, nic nie znaczących, małowartościowych, niezdolnych, tępych, pechowców, za pokrzywdzonych przez los i ludzi, okradanych lub zrujnowanych materialnie; niezdolnych do zarobkowania na życie, wyjętych spod prawa, wykolejonych, wykończonych przez intrygi wrogów, niegodnych żeby żyć, żeby jeść, żeby oddychać. Pomniejszanie samego siebie może się posunąć tak daleko, że chory uważa siebie w ogóle za cywilnie lub dosłownie zmarłego, za nieistniejącego. W nie widywanych już dzisiaj ostatnich okresach otępienia porażennego chorzy wypowiadali bez liku takie urojenia nicości i małości, uważając swoje ciało za pomniejszone  do rozmiarów naparstka lub w ogóle za zanikłe. Urojenia te rozciągały się w ciężkich przypadkach i na otoczenie: nie tylko chory sam stracił imię   i przestał istnieć, także cała jego rodzina, cały świat, wszystko zapadło się w nicość. Urojenia wielkościowe. Przez to określenie rozumie się nie tylko urojenia polegające na przeświadczeniu o swoim wysokim stanowisku, gdy chory twierdzi np. że jest królem, generałem, papieżem, milionerem, Napoleonem, bogiem. W zakres tego pojęcia wchodzą wszelkie urojenia związane z wywyższeniem człowieka ponad jego rzeczywiste położenie. Tu należą więc np. urojenia zdrowia u ludzi niewątpliwie chorych. Zwłaszcza w ciężkich psychozach organicznych, którym towarzyszy ogólny upadek sił, tak że chory wyniszczony nie ma siły poruszyć się, rzucają się w oczy jego twierdzenia urojeniowe, że czuje się  zdrowszym z ludzi, siłaczem, znakomitym sportowcem, uwodzicielem na miarę Casanovy itd. [przypisy:  protetyka, catering dietetyczny, artykuły fryzjerskie ]

Comments Off

Posts Tagged ‘artykuły fryzjerskie’

Urojenia poniżenia, pomniejszenia, upośledzenia, zubożenia,

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Art. 119 k. p. k. nakłada na biegłych sądowych obowiązek złożenia ustnego lub pisemnego sprawozdania ze swych spostrzeżeń oraz opartą na nich opinię. Utarł się zwyczaj, że biegli składają swe wnioski zwykle na piśmie w formie opinii lub orzeczenia sądowopsychiatrycznego. Opinię wydaje się po badaniu jednorazowym w warunkach ambulatoryjnych. Jest ona krótsza, mniej wyczerpująca, nie podaje się w niej m. in. wyciągu z akt sprawy. Nie powinna ona jednak różnić się niczym istotnym od orzeczenia sądowopsychiatrycznego, które wydaje się po przeprowadzonej obserwacji w zakładzie zamkniętym. Orzeczenie jest znacznie obszerniejsze i zawiera więcej materiału dotyczącego badanego. Na wstępie podaje się dane osobiste badanego, czas i miejsce badania, względnie instytucję, w której przeprowadzono obserwację i czas jej trwania oraz na czyje zlecenie badanie zostało przeprowadzone i w jakim celu. Dobrze jest od razu na wstępie wymienić w punktach cały materiał, na którym jest oparta końcowa opinia (akta spraw, przewód sądowy, badanie psychiatryczne, obserwacja kliniczna, poprzednia dokumentacja lekarska itd.). Przy dalszym omawianiu tych punktów wystarczy pisać ad. 1, ad. 2 itd. . Wyciąg z akt sprawy zawiera w skrócie wszystkie dane potrzebne biegłym do wydania końcowej opinii przebieg i okoliczności przestępstwa, opinie o badanym, wyjątki zeznań świadków zawierające istotne  dane z zachowania się badanego w czasie przestępstwa itd. Wyciąg z akt sprawy nie powinien być oczywiście mechanicznym przepisaniem aktu oskarżenia podać trzeba tylko krótko istotne dane, na które potem biegli będą się powoływać. Szczególnie ważne jest przytoczenie i streszczenie wszelkich dokumentów lekarskich. [podobne: artykuły fryzjerskie, ból pleców, odzież termoaktywna ]

Comments Off