Posts Tagged ‘dieta i odchudzanie’

Wypowiadanie szeregów slów lub zglosek,

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Wypowiadanie szeregów słów lub zgłosek, przeważnie bezsensownych, powią- zanych ze sobą tylko podobieństwem dźwiękowym rymu lub rytmu, nosi nazwę we rbigeracji. Chory może sobie tworzyć, jak to czasem czynią bawiące się dzieci, własny sztuczny język z dziwacznymi słowotworami (neologismi). W ten sposób niekiedy wypowiedzi chorego mogą się stawać całkowicie chaotyczne, stanowiąc bezmyślne nagromadzenie słów, zgłosek i dźwięków. Objaw ten naz- wano sałatą słowną (schizophasia). Należy go odróżniać od porozrywania związków myślowych w zespole splątania (amentia), gdzie mówimy nie o rozkojarzeniu (dissociatio), lecz o inkoherencji. Rozkojarzenie występuje przy nie naruszonym sen- sorium, podczas gdy inkoherencja jest wyrazem bardzo głębokiego, jakościowego zaburzenia świadomości. Porozumienie z chorym rozkojarzonym staje się bardzo trudne, a nawet czasem wręcz niemożliwe, gdyż chory w rozmowie nie mówi do rzeczy, lecz jakby na wiatr (niem. termin vorbeireden). Czasem chorzy ci w roz- mowie naśladują słowa rozmówcy, powtarzając je jako echo (echolalia) lub na- śladują jego ruchy (echopraxia) i mimikę (echomimia). Podobne objawy echa występują czasem w organicznych schorzeniach mózgu, a odróżnić je można biorąc pod uwagę całość obrazu klinicznego czyn- nościowego lub organicznego. Rozkojarzone wypowiedzi bywają wyrazem roz- padu osobowości chorego. Między innymi chorzy mogą odczuwać natłok myśli, który przypisują cudzym oddziaływaniom na siebie. Są to zjawiska o charak- terze omamów psychicznych, różnią się zaś od natręctw myślowych tym, że przy tych ostatnich przymus dotyczy treści wyobrażeń, myśli, obaw, a tutaj, przy natłoku myślowym halucynacyjnym przymus dotyczy raczej samej czynności myślenia, która przebiega automatycznie, niezależnie od treści do- wolnie się zmieniającej. Chory miewa przy tym podmiotowe złudzenie, że myśli te są bogate, chociaż przy bliższym ich zbadaniu okazuje ię, że są ubogie, jed- nostajne, powtarzające się lub niedorzeczne. Rozkojarzenie może się zresztą wikłać z maniakalnym przyśpieszeniem toku myślowego albo rz depresyjnym jego zwolnieniem, co stanowi duże utrudnienie rozpoznawcze. [przypisy: , magnez i witamina b6, kostiumy kąpielowe jednoczęściowe, dieta i odchudzanie ]

Comments Off

Posts Tagged ‘dieta i odchudzanie’

Wypowiadanie szeregów slów lub zglosek,

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Tymoleptyki Spowinowacona z chloropromazyną pochodna iminodwubenzylową imi- pramina – jest doskonałym specyfikiem przeciwko endogennym stanom de- presyjnym. Synonimy: Imipramin, Imipramine, Tofranil, Imizin, Melipramih. Mimo ogromnej liczby coraz to nowych środków przeciwdepresyjnych imipra- mina w dalszym ciągu zajmuje wśród nich pierwsze miejsce. Lek ma wybitne działanie na nastrój depresyjny szczególnie w depresji endogennej, ale również w stanach reaktywnych. Mniejszą skuteczność stwierdza się, jeżeli depresja wy- stępuje na podłożu organicznego uszkodzenia mózgu lub zawiera silniejszy składnik schizofreniczny. Trzy czwarte do czterech piątych przypadków reaguje pomyślnie, to znaczy albo całkowitą remisją, albo istotną poprawą. Skuteczność imipraminy jest w jakiś nie zbadany sposób związana z biochemią mózgu. Do- wodzą tego przypadki inwersji stanu depresyjnego w maniakalny w naprze- miennych postaciach cyklofrenii leczonych imipraminą. Chorzy znoszą lek dob- rze. Działanie uboczne może wyrażać się potami, przyspieszeniem tętna, su- chością w jamie ustnej, czasem lekkimi zawrotami głowy. Zwracać trzeba uwagę na możliwe obniżenie ciśnienia tętniczego. Skłonność do stanów alergicznych przy podawaniu imipraminy jest nieznaczna. Obraz krwi pozostaje w czasie leczenia prawie niezmieniony. W dwóch trzecich przypadków stwierdza się lekką eozynofilię. Wielokrotnie widywano uczulenie na światło słoneczne. Zda- rza się przemijające upośledzenie akomodacji, podobne do atropinowego. Po-. wikłanie żółtaczką jest wielką rzadkością, przy odpowiednim stopniowaniu da- wek ciśnienie tętnicze nie ulega zmianie. W rzadkich przypadkach chorzy rea- gują na lek stanami podniecenia, które czasem zmuszają do chwilowego przer- wania leczenia. Imipramina wyrabiana jest w tabletkach po 10 i 25 .mg, ampuł- kach i czopkach po 25 mg. W lżejszych przypadkach można prowadzić leczenie w warunkach ambulatoryjnych, nie przekraczając jednak dawki 150 mg na dobę, w cięższych – konieczne jest leczenie w warunkach klinicznych. Leczenie rozpoczynamy od wstrzykiwań domięśniowych w dawkach dziennych 50- 200 mg na dobę. Po 10-14 dniach zamienia się stopniowo poszczególne 25,•mili- gramowe ampułki dwiema tabletkami po 25 mg. Gdy przy zamianie dochodzi do nawrotu, powraca się do wstrzykiwań i to wyższymi dawkami. Podobnie jak przy leczeniu chloropromazyną tak i tutaj konieczne jest zażywanie dawek podtrzymujących leku w ciągu dłuższego czasu. [więcej w: , wkładki sfp, dieta i odchudzanie, rehabilitacja ]

Comments Off