Posts Tagged ‘prawo medyczne’

Chloropromazyna i promazyna

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Do tej samej grupy leków co chloropromazyna należy promazyna. Synonimy: Sparina, Prazina, Verophen, Protactyl, Centradyl. Różni się ona  od chloropromazyny tylko brakiem atomu chloru. Dzięki tej różnicy promazyna. ma nieznaczny wpływ na układ krążenia, nie uszkadza wątroby, nie uczula i nie ma nadmiernego działania sedatywnego. W porównaniu z chloroprornazyną działania uboczne leku są znikome i sprowadzają się do przyspieszenia tętna i niedużego spadku ciśnienia. Czasami chorzy skarżą się na przejściowe zresztą dolegliwości żołądkowe. Obliczono, że powikłani agranulocytozą grozi w jednym przypadku na 200000. Promazynę stosuje się do uspokojenia chorych podnieconych psychoruchowo we, wstrzykiwaniach domięśniowych lub- dożylnych po 100 lub nawet 200 mg w odstępie 4-6 godz. W leczeniu klinicznym stosuje się dawki dobowe do 800 mg. Ostatnio zaleca się promazynę jako przychodniany lek służący do uśmierzania starczych stanów niepokoju, lęku i podniecenia w dawkach dobowych 50-300 mg. Lek znajduje się w sprzedaży pod postacią tabletek po 25, 50 i 100 mg oraz ampułek po 50 i 100 mg. Są też zawiesiny zawierające po 50 mg w 5 ml, a także tabletki o przedłużonym działaniu po 50 mg pod nazwą Sparine Latab, które nadają się szczególnie dla chorych w podeszłym wieku. W leczeniu stanów pobudzenia i niepokoju podaje się 1 tabletkę W ciągu dnia i po 2 na noc. Dla opanowania nudności i wymiotów, a także spotęgowania działania środków przeciwbólowych wystarcza 1-2 tabletek na dobę. Przeciwwskazania dla stosowania promazyny stanowi miażdżyca tętnic mózgowych, choroba wieńcowa, uczulenie na inne związki fenotiazynowe i skłonność do drgawek. [patrz też:  magnez i witamina b6, prawo medyczne, uprawnienia sep ]

Comments Off

Posts Tagged ‘prawo medyczne’

Chloropromazyna i promazyna

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Pochodne monoaminooksydazy Wśród leków mających niewątpliwie znaczenie w zwalczaniu stanów depresyjnych wybiła się w ostatnich latach grupa środków hamujących oksydazę monoaminową. Poświęcono jej olbrzymie piśmiennictwo. Związki wpływające na metabolizm monoaminowy mózgu budzą nasze zaciekawienie nie tylko z punktu widzenia klinicznego, ale i teoretycznofarmakologicznego. Okazało się,      że istnieje przeciwstawność leków wyzwalających monoarniny, których przedstawicielem jest rezerpina, oraz leków hamujących oksydazę monoaminów. Pierwsze uspokajają, wywołują hipotermię, wzmagają narkozę i powodują zwężenie źrenic, drugie przeciwdziałają tym objawom  i prowadzą do pobudzenia, hipertermii, rozszerzenia źrenic i zniesienia narkozy. Pierwszym z tej grupy jest iproniazyd. Lek ma działanie pobudzające, polepsza samopoczucie, a nawet euforyzuje. Działanie euforyzujące i pobudzające posiada w pewnym stopniu i sam hydrazyd kwasu izonikotynowego, którego iproniazyd jest pochodną, jak to wykazał pierwszy Brzezicki. Przypuszcza się, że związki tego typu wyzwalają substancje pobudzające w rodzaju norepinefryny, epinefryny i serotoniny. Iproniazyd przewyższa niewątpliwie inne związki sympatykomimetyczne. Lek w warunkach klinicznych stosuje się w dawkach dziennych 50-150 mg. W warunkach ambulatoryjnych może być stosowany w dawkach 25-75 mg dziennie. Działanie lecznicze iproniazydu pojawia się w ciągu 1-2 tyg. Przedawkowanie leku prowadzi do zaparcia, utrudnienia mikcji, wygórowania odruchów, potów, suchości jamy ustnej, a nawet przemijających stanów psychotycznych. Przeciwwskazaniem są stany podniecenia psychoruchowego, schorzenia wątroby, niewydolność nerkowa i skłonność do padaczki. Z wielu stron zwracano uwagę na uszkadzający wpływ iproniazydu na komórki wątrobowe. Opisywano przypadki o przebiegu podobnym do wirusowego zapalenia wątroby. Pierwszeństwo więc daje się obecnie raczej innym, łagodniejszym w działaniu środkom omawianej grupy. [przypisy: prawo medyczne, Depilacja laserowa, poradnia psychologiczna kielce ]

Comments Off