Posts Tagged ‘Siłownie zewnętrzne’

Natręctwa ruchowe

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Może zresztą chodzić o zarażenie albo siebie, albo kogoś. Chorych tych dręczy myśl, że sami cierpią na chorobę weneryczną lub inną i że mogą zarazić swoich najbliższych albo że już ich zarazili. Najczęstszym natręctwem ruchowym o charakterze zapobiegawczym jest uporczywe wielokrotne, czasem wielogodzinne mycie rąk (ablutomania, folie de lavement). Przesadne mycie rąk wiąże się z zasady z obawą dotknięcia przed- miotów lub pewnych osób. Ta przesadna czystość nie musi zawsze iść w parze z czystością innych narządów, których choremu nie wolno dotykać z obawy przed powalaniem się. Chory zdaje sobie w pełni sprawę z niedorzeczności i sprzeczności logicznych, których ofiarą ustawicznie pada i choć boleje nad sobą, nie jest w stanie przeciwstawić się tym myślom. Przeciwnie, czasem stawianie przemocą oporu myślom natrętnym powoduje ich potęgowanie się. Natomiast uleganie im, a zwłaszcza uleganie natręctwom ruchowym powoduje z zasady przyjemność różnego stopnia, od uczucia ulgi i uspokojenia aż do rozkoszy, którą niektórzy chorzy porównują z płciową. Natręctwa myślowe mogą występować objawowo w przebiegu wielu cierpień organicznych i czynnościowych, np. w stanach po zapaleniu mózgu, także przemijająco w melancholii,      w neurastenii, a także w schizofrenii. W tej ostatniej stanowią czasem zwiastuny zbliżającego się procesu schizofrenicznego. Najbogatsze natręctwa występują w przebiegu odrębnej jednostki chorobowej, która nosi nazwę nerwicy natręctw (psychoneurosis obsessiva). Łacińskie określenie obsessio oznacza opętanie. Jest to pozostałość z okresu, gdy w myślach natrętnych dopatrywano się podszeptów szatana.      [podobne:  filtry do wody, kostiumy kąpielowe jednoczęściowe, Siłownie zewnętrzne ]

Comments Off

Posts Tagged ‘Siłownie zewnętrzne’

Natręctwa ruchowe

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Z drugiej grupy pochodnych fenotiazynowych, a mianowicie pochodnych piperydynowych, na szczególną uwagę zasługuje trioridazyna. Synonimy: Melleril i Thioridazin. Działanie tioridazyny jest podobne do działania chloropromazyny, lecz nie daje zaburzeń pozapiramidowych i jest lepiej znoszona dzięki temu, że nie prowadzi, do uczuleń alergicznych, zaburzeń czynnościowych wątroby                    i żółtaczki. Podmiotowa reakcja chorych na lek jest przyjemniejsza: nie ma apatii i senności, nie zmniejsza się chęć do pracy, chorzy są bardziej dostępni psychoterapii. Podnieść należy dość duże właściwości przeciwdepresyjne tioridazyny. Poza tym lek bywa skuteczny w natręctwach myślowych . Warto może także zwrócić uwagę na wybitnie korzystne działanie leku w różnego rodzaju schorzeniach dermatologicznych, między innymi w łuszczycy, świądach różnego pochodzenia i wypryskach. Postacie leku to drażetki po 25 i 100 mg,            a ponadto d leczenia przychodnianego są tzw. Melleretki po 10 mg. Stosowane dawki wynoszą średnio 200-600 mg na dobę, można jednak  w uporczywych przypadkach dojść do 1000 mg na dobę. U dzieci dawki są odpowiednio mniejsze. Lek ma trwałą pozycję w lecznictwe psychiatrycznym,    a dostępne na jego temat piśmiennictwo jest olbrzymie. Do tej samej grupy zaliczamy mepazynę. Przy stosowaniu mepazyny nie występują objawy uboczne natury alergicznej ani krążeniowej. Przy uczuleniu na inne leki można prowadzić leczenie dalej mepazyną. Małych dawek używa się w praktyce  do celów ataraktycznych. W leczeniu klinicznym psychoz już pierwsze: dawki wywołują uspokojenie chorego, który stopniowo obojętnieje wobec psychotycznych treści, poprawia swą łączność z otoczeniem i staje się bardziej dostępny psychoterapii. Lek wyrabiany jest w tabletkach po 50 mg, drażetkach po 12,5, 25 i 50 mg, w ampułkach po 50 mg, a także w czopkach po 50 i 100 mg. W leczeniu psychoz stosuje się dawki średnio do 300 mg dziennie, w cięższych przypadkach nawet do 600 mg dziennie przez okres 5-6 tyg. Dawkę obniża się, gdy tylko objawy psychotyczne zaczynają słabnąć. Przy dużych dawkach mepazyny występuje czasem delirium, po którym widuje się nagłe ustąpienie psychozy. Dawki podtrzymujące wynoszą 100-150 mg na dobę. Nowy lek neuroplegiczny properycjazyna znany jako Propericiazine lub N euleptil, ma mieć poza działaniem antypsychotycznym pewne znaczenie        w zaburzeniach charakteru, gdzie wywiera podobno wpływ resocjalizujący: We Francji określa się go jako medicatio sociabilitatis. Średnie dawkowanie leku w. warunkach klinicznych wynosi 30-50 mg dziennie. Zwykle nie przekracza się dawki 90 mg na dobę. W warunkach ambulatoryjnych dawki wynoszą 15-25 mg. Properycjazyna produkowana jest jako ampułki po 10 mg, tabletki po 1 mg i krople                         (1 kropla = 1 mg). [patrz też:  oczyszczalnie przydomowe, olejek makadamia, Siłownie zewnętrzne ]

Comments Off

« Previous Entries