olej arganowy na włosy i inne sposoby
Oleje :Arganowy, jojoba, kokosowy, lniany i inne sposoby na zdrowe wlosy…

Wiele fenotypów w niedoborze fosfoglukwasu 1 AD 5

Posted in Uncategorized  by admin
July 8th, 2018

Dane od Pacjenta 2 pokazują kilka pików wskazujących na obecność glikoform całkowicie pozbawionych jednego lub obu N-glikanów (białe strzałki), co zaobserwowano również w CDG-I. Istnieją również piki wskazujące na obecność glikoform z obciętymi glikanami pozbawionymi galaktozy (zakończonymi N-acetyloglukozaminą, żółte strzałki). Kilka struktur kończy się w ten sposób, co jest zwykle widoczne w CDG-II. Liczby na głównych szczytach są rozkłóconą masą (amu). Liczby obok wyników IEF wskazują poszczególne prążki odpowiadające liczbie reszt kwasu sialowego (czarne liczby oznaczają struktury pokazane wzdłuż odpowiedniego widma masowego, a szare liczby struktur nie są pokazane). Po zwiększeniu spożycia galaktozy przez dietę, znacznie poprawiła się glikozylacja białka (panel B). Piki wskazujące na obecność glikoform z obciętymi glikanami bez galaktozy prawie całkowicie zniknęły, a piki wskazujące na obecność glikoform z całkowitą utratą jednego lub obu N-glikanów były znacznie zmniejszone. Szczegółowe informacje dotyczące metody i oznaczania ilościowego izoform za pomocą chromatografii cieczowej ze spektrometrią masową znajdują się w Dodatku uzupełniającym. Analiza glikozylacji transferryny została przeprowadzona na próbkach surowicy za pomocą ogniskowania izoelektrycznego, 3,4 elektroforezy w żelu poliakryloamidowym z dodecylosiarczanem sodu (poliakryloamid), 3 lub chromatografii cieczowej-spektrometrii masowej9 (Figura 3 i Dodatek dodatkowy). Międzykomórkowa cząsteczka adhezyjna glikoproteiny na poziomie komórki (ICAM-1), której ekspresja jest znacznie zmniejszona przez niedostateczną glikozylację, 10 została oznaczona w hodowlach fibroblastów od pacjentów za pomocą analizy Western blotting i immunofluorescencji przy użyciu monoklonalnego przeciwciała antybakteryjnego. Przeciwciało ICAM-1 (patrz Dodatek dodatkowy). Zielone białko fluorescencyjne zaprojektowane do retencji w retikulum endoplazmatycznym zmodyfikowano tak, aby zawierało miejsce N-glikozylacji, które po glikozylacji powodowało utratę fluorescencji (Glik-ER-GFP) .11 Glik-ER-GFP transfekowano do fibroblastów pacjenta w hodowli, a fluorescencję mierzono za pomocą mikroskopii ilościowej (patrz Dodatek dodatkowy).
Metabolit cukrowy i kwantyfikacja glikogenu
Nukleotydowe cukry difosforan urydyny (UDP) – glukoza i galaktoza UDP ekstrahowano z hodowanych fibroblastów i erytrocytów od pacjentów i oznaczono ilościowo za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej z odwróconymi fazami (patrz Dodatek dodatkowy) .12,13 Glukoza-1 Fosforan analizowano za pomocą metody fotometrycznej (patrz Dodatek Uzupełniający), a fosforan galaktozy testowano przy użyciu glukozy UPD znakowanej 14C. Glikogen wyekstrahowano z fibroblastów i strawiono amyloglukozydazą, jak opisano uprzednio. 15 Całkowitą ilość glukozy analizowano za pomocą chromatografii gazowej ze spektrometrią masową16. Zawartość glikogenu w fibroblastach od pacjentów oceniano również za pomocą mikroskopu elektronowego (patrz Dodatek dodatkowy).
Suplementacja galaktozy w kulturze
Galaktozę (Sigma-Aldrich) dodano do pożywki hodowlanej fibroblastów w celu zwiększenia stężenia wewnątrzkomórkowej UDP-galaktozy za pomocą reakcji galidozo-1 -fosforanu z uridylotransferazą (GALT) (Figura 2)
[więcej w: triamcynolon, wzorcowanie przyrządów pomiarowych, difenhydramina ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: difenhydramina triamcynolon wzorcowanie przyrządów pomiarowych